Dag 9: naar Lago di Como
Gereden:  291 kilometer
Duur: 7 uur en 15 minuten

Het begint een beetje ééntonig te worden maar de vroege vogels staan weer eens om zeven uur op. Om acht uur krijgen we een eenvoudig maar voedzaam ontbijt en een halfuur later zitten we alweer op de motor. We rijden door de bergen richting Parma op de grens van Toscane en Emilia Roma. Emilia Roma is één van de vlakste gebieden van Italië en dat is te merken ook, zodra we Parma op ruime afstand gepasseerd zijn beginnen de lange rechte wegen, deze zijn te vergelijken met de Nederlandse polderwegen alleen dan langer. De omgeving is niet mooi maar het schiet wel op. Over het vlakke landschap zijn de donkere wolken in de verte goed te zien. We houden een korte pauze  in het plaatsje Gramignazzo. Bij de kleine bar bestellen we een espresso en thee. Op het terras zit ook de plaatselijke weerman te genieten van zijn slok sterke koffie. Hij spreekt een paar woorden Duits en we vragen hem naar de verwachtingen van het weer voor vandaag. Hij verzekert ons met zijn hand op zijn hart dat het niet gaat regenen vandaag, ook niet in de regio rondom het Como meer. De donkere lucht in onze richting doet ons anders vermoeden maar we blijven positief en besluiten toch op zijn deskundigheid af te gaan, geen regenpakken…We vetrekken uit Gramignazzo en zetten koers richting Lago di Como. Qua oppervlakte is het Comomeer één van de grootste meren van Italië en is geslepen in de vorm van een omgekeerde ‘Y’. Wij rijden naar het Oostelijk deel want hier bevinden zich de mooiste bergen, de plaatsjes langs de oever lijken daar tegen de bergen aangeplakt te zijn. Van de voorspelling van onze weerman blijkt niets te kloppen, de regen komt met bakken uit de hemel… Gelukkig hebben we ons op tijd voorzien van onze regen outfit en tuffen we rustig verder.Vanaf Lecco zouden we eigenlijk over de kleine weggetjes langs het meer rijden maar gezien het slechte weer besluiten we de resterende route door de tunnels te rijden, droog en snel! Vanuit Bellano rijden we de bergen in, de zeer stijle weg wordt steeds smaller en we vragen ons af hoe nu verder als twee auto’s elkaar hier moeten passeren, gelukkig is er op de motor altijd wel een gaatje te vinden. We wanen ons in een wereld van mist en regen en het zicht op het Comomeer ver onder ons is inmiddels geheel verdwenen. Aan de smalle kronkelige weg komt een einde en we komen aan bij onze plek voor de nacht. Het pension is geopend en helemaal nat maar nog blijmoedig lopen we naar de receptie. Aan onze vreugde komt snel een einde want er is geen kamer voor ons beschikbaar en ook hebben ze geen idee waar we dan eventueel wel terecht kunnen. Natuurlijk jammer maar zoals echte avonturiers zetten we onze reis met goede moed voort. We dalen terug over dezelfde weg richting de rand van het Comomeer, daar is vast wel iets te vinden.

Bij een splitsing aangekomen worden we aangesproken door twee Italiaanse dames in een kleine rode auto. Ciao! Tutto Bene? We stellen hun gerust en melden dat alles goed gaat maar dat we een plek voor de nacht zoeken. Enthousiast vraagt ze ons haar te volgen, zij weten de perfecte plek. We komen aan in het zeer kleine en bijna geheel verlaten bergdorp Bologna in Perledo, hier bevindt zich een wel hele unieke B&B, onder de naam Céra una Volta…We worden zeer hartelijk ontvangen, voor onze natte motorkleding hebben ze een goede droogplek en hierna worden we direct aan tafel uitgenodigd voor een espresso met vijgengebak. In de traditionele keuken die vol hangt met authentieke spullen vertellen ze gepassioneerd de geschiedenis van het huis en dorp over het avondeten hoeven we niet in te zitten want in dit dorp is een klein en intiem restaurant te vinden: Crott del Meo, hier kun je genieten van echte italiaanse ‘home cooked’ gerechten bereidt met veel liefde en passie. Onze redders begleiden ons naar Crott del Meo waar we een geweldig maal voorgeschotelt krijgen. Geheel onverwachts schuiven onze reddende engels een half later ook aan en zetten we met zijn vieren de maaltijd voort. We voelen ons als erelid van de Bologna familie en het wordt ons duidelijk dat deze dag een onvergetelijk avontuur is geweest.