Gereden:  240 kilometer
Duur: 5 uur en 30 minuten
Gevaren: 120 Kilometer
Duur: 4 uur

De wekker staat om vijf uur maar om kwart voor vijf laten we lucht uit onze bedjes lopen en beginnen we met het inpakken van de slaapspullen en afbreken van de tent. We wilen de Ferrie  van Bastia naar Livorno halen en deze vertrekt om kwart voor negen, we hebben nog geen tickets dus enige haast is geboden!

Om zes uur verlaten we de camping en zetten we koers naar Bastia. Het is ongeveer honderd kilometer naar Bastia en dat betekent op Corsica al gauw vier uur rijden maar de locals hebben ons verzekert dat het anderhalf uur is. Omdat we toch een beetje twijfelen en niet de Ferrie willen missen stoppen we niet om foto’s  te maken maar rijden we in één  keer door. Het is een prachtige route van de ene naar de andere kant van het eiland en inderdaad na anderhalf uur bereiken we Bastia. Het is nog even zoeken naar de ticket office deze zit aan een andere termimal maar het lukt gelukkig allemaal ruim op tijd.De motoren mogen als laatste op de Ferrie en dat betekent dat we een uur moeten wachten en het wordt er niet kouder op. Eenmaal op de Ferrie trekken we beide snel onze korte broek aan en zoeken een plekje aan dek. Alle stoelen en banken zijn al bezet maar we vinden een prima plek waar we afwisselend kunnen zitten op de railing. De vier uur durende overtocht vliegt voorbij en voor we het weten staan we benedendeks in (warme) motor kleding te wachten tot we van boord mogen. Je zou verwachten als laatste erop en als eerste eraf! Deze vlieger gaat helaas niet op, we verlaten als laatste het schip. Gelukkig duurt het wachten niet lang en na een kwartier rijden we de eerste kilometers in Italië op weg naar Bagnone.

Het is ondertussen bewolkt geworden en de temperatuur daalt naar een aangename drie en twintig graden. Een uur later besluiten we voor de zekerheid toch maar alvast onze regenjassen aan te doen, gelukkig blijft de regen uit en kunnen de regenjassen weer opgeborgen worden. Het is verder eigenlijk een saaie rit. Een speciaal stuk geplande route langs de kust blijkt een paradijs te zijn voor liefhebbers van verkeerslichten want om de vijfhonderd meter is er wel één te vinden en dat gedurende drie en twintig kilometer aan boulevard, nooit meer dus!  Na de ellende van de boulevard doemen in de verte de bergen op,  Eindelijk! We zijn de vlakte al meer dan zat en genieten weer van het steigen, dalen, bochtje links en bochtje rechts… Onderweg stuiten we nog op een kort op onthoud, we belanden midden in een wielerwedstrijd en moeten even wachten tot alle renners voorbij zijn, de organisatie vertelt ons enthousiast dat het  de nationale kampioenschappen wegrennen zijn.Het B&B bevindt zich in the middle of nowhere het is  dus even flink  zoeken geweest. Na een aantal haarspeld bochten op een zeer steile en slecht onderhouden weg rijden we plots een klein gehucht binnen met maximaal vijf huizen, een kerk en ons B&B. Vanachter een paar bomen op een klein terras worden we gadegeslagen door de plaatselijke inwoners, het krijgen van contact lukt niet, er komt totaal geen reactie en na een  aantal minuten geven we het dan toch maar op.  We krijgen sterk het gevoel in Hill Billy Country belandt te zijn. Het B&B zie  er verlaten uit, aanbellen en roepen heeft geen zin.We besluiten om alvast een stuk van de route van morgen te gaan rijden, we hebben de hoop vast iets tegen te komen.  Na twintig kilometer is het raak, we vinden een hotel in het plaatsje Montelungo, hotel Appennino, we worden hartelijk ontvangen, de mensen zijn zeer vriendelijk en het eten is goed.  Al snel blijkt dat wij de enige gasten zijn en hebben het gehele hotel en restaurant voor ons zelf. Om even onze benen te strekken maken we nog een wandeling door het dorp. Gelukkig is het dorp erg klein en wordt het een rondje om de kerk,  we zijn moe en besluiten op tijd naar bed te gaan. We hebben morgen een frisse blik nodig voor de rit naar Lago Como.